Journaling Rosy-Fingered Data

spam canvas


identity enhanced

THINGS, DATA, ALL-ONE Procreate enhanced digital file after painting oil on canvas 200x160cm 2019 @rosyfingereddata

clouds nodes enhanced

THINGS, DATA, ALL-ONE Procreate enhanced digital file after painting oil on canvas 80x60cm 2019 @rosyfingereddata

garden 2018

THINGS, DATA, ALL-ONE Acrylic, marker on canvas 80x70cm 2018 @rosyfingereddata



Jouke Kleerebezem


Rosy-Fingered Data

instagram link to rosyfingereddata @rosyfingereddata

Installatie / Installation

Parts Project, The Hague
8 september-3 november 2019


“Früher (...) ging es darum, vorhandenen Stoff zu formen, um ihn zum Erscheinen zu bringen, und jetzt geht es eher darum, einen aus unserer theoretischen Schau und unseren Apparaten hervorquellenden und sich übersprudelnden Strom von Formen mit Stoff zu füllen, um die Formen zu ‘materialisieren’ (...) Das Kriterium für Informationskritik ist jetzt eher dieses: Wie weit sind die hier ausgedrückte Formen mit Stoff auffüllbar, wie weit sind sie realisierbar? Wie operativ, wie fruchtbar sind die Informationen?”

Vilém Flusser, in ‘Form und Material’ (1991) uit Vom Stand der Dinge. Ein kleine Philosophie des Design, Göttingen, Steidl Verlag, 1997, p. 111)


Uit: Metalogen met Quasime (Q), Jouke Kleerebezem (JK), 2019:

Q
— Vilém Flusser vraagt zich af hoe ‘vruchtbaar’ de ‘informatie’ is die uit onze apparaten opwelt... hij bedoelt dit in technische zin, ‘informatie’, dat zijn de data? Waar moeten die mee worden gevuld? Wat voor vruchten kunnen ze dragen?

JK
— Hoe zien data er uit? Ze zien er niet uit. In verschillende talen wordt de informatie die ze vertegenwoordigen verschillend gerepresenteerd. Mijn data, de data waarmee ik mezelf het liefst terug vind, nemen de vorm van punten, lijnen, vlakken, en kleuren aan [denkt aan Kandinsky], en volgen het gebaar, de richting, snelheid en kracht waarin ik mijn handen en gereedschap gebruik. Ze interpreteren de mogelijkheden en tekortkomingen van mijn motoriek en de regels en de vrijheid van het gebruikte gereedschap
... gereedschap, dat kan een toetsenbord zijn of een stylus, mijn vingers,
... de data die de hardware en software aan mijn gebaren aflezen worden weergegeven als de resutaten van materiële processen, krassen en vlekken en strepen,
... ze simuleren materiaal op materiaal, en hoe dat zich gedraagt, opneemt, afstoot, mengt,
... maar data verschijnen ook als letters op mijn scherm, letters naar keuze, waterverf naar keuze, houtskool naar keuze, kleur naar keuze, houtskool over waterverf gemengd met olieverf en met de vinger uitgewreven... dekkend, transparant, in lagen over elkaar en dan heb ik het nog niet over de vorm, over de vlek, het vlak, de huid die ze mij voortoveren
... of bijvoorbeeld over de platformen waarop deze vormen leven en aan welk publiek ze daar toegankelijk zijn!


“Since the ‘computational turn’, which forever glues both maker and consumer to screens and obliges them to feed into — and be fed by — the supporting networks, artistic production is in need of a fresh focus on ‘materialisation’. Such a ‘start all over again’ approach can take off perfectly from the drawing hand. Especially since with the advent of the touch screen, starting from scratch, we move onward. New interfaces build new worlds, with new dawns.

All art materializes in one way or another. Even if only short-lived, art will manifest its conception and construction in the form of an object, an event or a service of some kind. For a maker, being at the origin of artistic production, her activity today is not limited to a choice of where to situate and how to execute the initial mark or starting point, and to define when a work is finished, but to imagine its entire trajectory from conception to reception.

Maker and recipient are embedded in their respective, possibly overlapping, media ecologies, under conditions that are determined by reading/writing/sharing needs and habits, beyond the simple show-and-tell commodity status of the artwork. Imagining a trajectory is a publishing concern, allowing artistic production and reception to seek expression and communication under applicable conditions. Contemporary information exchange needs beneficial channels, platforms and coding, and rules of the game.”


Jouke Kleerebezem, in The Calculated Trace; Drawing for Media, workshop pamphlet, at the Duncan of Jordanstone College for Art and Design, Dundee University, 2017)
QS
— Je klinkt lyrisch!

JK [door ratelend]
... (laat me overdrijven)
... en dan heb ik het nog niet over geur, glans, het licht dat reliëf brengt
... reliëf dat pijn of lust bezorgt
... meestal beide
... kortom
... de zinnen worden geprikkeld door materie ...of door informatie over materie!
... data bestemmen ons, bezetten ons! Data kunnen een koloniale macht zijn. Of tot grote vergevingsgezindheid inspireren. Ze zijn niet waardevrij. Ze reflecteren en instrumentaliseren(!) de waarden van de data-verzamelaar en van de geadresseerde. Ze zijn ondergeschikt aan onze interpretaties. Het zijn letterlijk ruwe data, ruw materiaal, ongevormd materiaal, grondstof waaruit wij, zoals Flusser waarachtig formuleerde, VORMEN moeten kneden waar we wat aan hebben, die betekenis genereren, of beter gezegd belichamen... vleesgeworden data.


transparent text postit
ROSY-FINGERED DATA POST-IT CONCERN 05) INCARNATE DATA

Q
— ehm...
... halloho!
... de CARBON ROOM!
... volgens mij moet je even kalmeren
... laat je zintuigen het van je hersenen overnemen, laat je zinnen je hersenen overnemen, ja


Transparancy screen dumps
ROSY-FINGERED DATA POST-IT CONCERN 06) SCREEN DUMP

JK
— De Carbon Room, hoe kom je daar ineens zo bij?
... als ik mijn zintuigen mijn hersenen laat overnemen, zoals jij adviseert, dan neem jij het denkwerk voor je rekening?

Q
— Het was het proberen waard, ik wilde je alleen even uit je enthousiasme halen
... je werd lichtelijk delirisch
... dan wordt een gesprek moeilijk

Q
— We hebben het over materie en over data en over informatie over materie, in materie, in een beeld
... informeert niet iedere vorm, zelfs in de meest figuratieve beelden, ook over materie?
... we kunnen de uitvoering van idee en gebaar in een beeld toch nooit verontachtzamen?
... komen we nu op de nieuwe voorwaarden van het aloude vorm en inhoud probleem terecht?
... materie en gestiek in beeld, dat is vorm en inhoud in één, in willekeurig welk beeld, in ieder beeld

JK
— Precies, inhoud en vorm informeren elkaar wederzijds, een wisselwerking, vorm is inhoud en inhoud is vorm
... en deze op zich al complexe dynamiek wordt ook nog eens door allerlei min of meer willekeurige contextuele omstandigheden geïnformeerd
... waaronder die welke iedere recipiënt aandraagt, diens individuele bagage spreekt duchtig mee
... ieder beeld is dus een retorische constructie waaraan maker, bemiddelaar en recipiënt ieder bijdragen, betekenis ontlenen aan het proces waarin de beelden zich manifesteren, en daar inhoud op projecteren, in de verschillende contexten waarin maker, beeld en recipiënt elkaar ontmoeten. Die contexten zijn geformaliseerd en deels geïnstitutionaliseerd. Ze dragen namen, net als de spelers
...‘maker’, ‘materie’, ‘beeld’, ‘bemiddelaar’, ‘media’, ‘recipiënt’, ‘platform’ ...

Q
— ‘Atelier’, ‘galerie’, ‘museum’, ‘media’, ‘openingstijden’, ‘toegangsprijs’, ...
... en waarom niet ‘Zwitserland’, ‘landschap’, ‘politiek’, ‘sexuele geaardheid’, berg, boom,
... IDENTITEIT!
... labels
... alles om het gesprek gemakkelijk te maken
... en ‘actueel’
... iedere identiteit eindigt in verveling, verwarring
of in een existentiële crisis voor wie metterdaad in de beelden duikt!


JK
— Een gesprek kan zich op ieder niveau afspelen. Labels kunnen net zo goed markers zijn van gemakkelijker als van moeilijker mechanismen en concepten, waarover eenvoudiger of abstracter kan worden gedacht en gesproken. Alle namen, identiteiten, labels die we nu noemden vertegenwoordigen net zo zeer eenvoudige als gecompliceerde ideeën en situaties.

Q
— We maken het onszelf gemakkelijk of moeilijk...

JK
— En elkaar

Q
— En elkaar, waarbij de grenzen verveling en verwarring zijn. Aan die beide effecten stokt het gesprek, zelfs de waarneming. Je houdt je studenten altijd voor dat ieder beeld twee blokkades bij een recipiënt op kan roepen, waarbij het ontoegankelijk wordt — verveling en verwarring, het beeld is of te bekend of te ingewikkeld
... daarmee selecteert en verdeelt het zijn publiek in een deel dat het werk te gemakkelijk vindt, een deel dat het te ingewikkeld vindt en een deel dat geïntrigeerd is en wil blijven kijken
... blijven kijken naar hoe de namen zich voorstellen! Wie zegt wat in welke taal, met welk beeld, onder welke omstandigheden!
... blijven kijken naar het beeld, naar de materie, naar techniek, gestiek, maker, opstelling, licht, duur, geschiedenissen, ervaringen, naar zichzelf ook, naar wie ben ik dat ik dit zie? en
... waar is de merchandizing, cui bono?, ‘cherchez la femme’, welk bewind wordt hier gevoerd?, wat staat er op het menu, wat vind jij er van?, share this, #whoknows, #tamingthealgorithm, like?, dislike?...
... iedere identiteit eindigt in verveling, verwarring of in een existentiële crisis: voor wie echt in de beelden duikt!

JK
— Zit je me nou een beetje voor de gek te houden Q?
... We zitten samen in dit landschap hè
... knee deep in the hoopla

[gelach]

JK
— Een beeld dat te bekend is bevat geen informatie. Een beeld dat ondoorgrondelijk is komt over als disinformatie, woordkraam, en draagt in ieder geval niet bij aan de kennis van een recipiënt aan wie het juiste kader ontbreekt
... wat ik ‘informatic license’ noem, naar analogie van ‘poetic license’, ‘dichterlijke vrijheid’, appeleert aan de vrijheid om in raadselen te spreken en raadselen te lezen
... een van de belangrijkste vrijheden van de kunst is om ons voor raadselen te stellen

Q
— Dat klinkt in tegenstrijd met de informatieve mogelijkheden van de kunst?

JK
— Alleen de bekende weg is in strijd met de eerste voorwaarde van alle informatie, namelijk dat het nieuws brengt
... nieuwe inzichten, nieuwe codes
... mogelijkheden schept om te denken en te doen
... tot nieuwe handelingen uitnodigt
... nuttige maar net zo goed of bij voorkeur nutteloze

Q
— Nutteloze?












Colophon

Jouke Kleerebezem
2019

Met dank aan

Mondriaanfonds logo